Jest dość kontrowersyjną metodą poprawiania przebiegu fermentacji. Kwas siarkowy niszczy bowiem skutecznie niepożądane mikroorganizmy (np. bakterie octowe). Może też poprawić jakość i trwałość wina.

Do siarkowania wykorzystuje się specjalne knoty siarkowe, które spala się w umytym i wysuszonym naczyniu: butli lub baniaczku, przed wlaniem do niego soku.

Z każdego knota podczas spalania powstaje 5 – 8 g kwasu siarkowego, z czego mniej więcej połowa ulatnia się podczas napełniania butli. Do skutecznego siarkowania potrzeba 0,3 – 0,75 g kwasu siarkowego na 10 l wina.

Z zasady, im lepszy surowiec na wino, tym mniej trzeba siarki – w przypadku użycia owoców gorszej jakości, stosuje się około 1 g kwasu na 10 l wina (nic więc dziwnego, że gorsze wina typu „czar PGR-u” nazywano potocznie „siarą”).

Siarkowanie można również przeprowadzić, dodając do soku pirosiarczan sodowy, dostępny w aptekach i sklepach. Pirosiarczan należy rozpuścić w niewielkiej ilości soku, a następnie dodać do reszty nastawu. Na 10 l wina bierze się 0,3 – 2 g pirosiarczanu.

Pod wpływem siarkowania ciemne wina początkowo jaśnieją, później jednak odzyskują swój pierwotny kolor.